Nog 2 weken en dan gaat het gebeuren. Onze 11xEigen-expositie wordt dan geopend door Peter van Tuijl.

De vorige keer dat ik hierover blogde was vlak voor onze laatste mentoraatsavond. Daar werden de eindproducten en/of de wijze waarop iedereen zijn resultaten/werk wil gaan tonen aan iedereen voorgelegd.
Wat een prachtig geheel wordt het. Dat kan en mag ik gerust zeggen. Fraaie diversiteit met fotografie voor eenieder van ons als uitgangspunt. En wat een geheel eigen invullingen! Terechte titel dat 11xEigen.

Zelf heb ik na die 5de november even gas terug genomen, even afstand gecreëerd. Het was best een intensief gebeuren allemaal. Als ik het eindresultaat, mijn boek met verhaaltjes en herinneringen in de hand houd en het doorkijk dan ben ik enerzijds heel trots op en tevreden met wat ik dan zie. En anderzijds knaagt ergens ook een stemmetje dat zegt 'hmm, maar 6 verhaaltjes'. Maar gelukkig kan ik dat stemmetje snel weer wegdrukken. Want er kwam toch wel het een en ander bij kijken. Inspiratie moest soms gezocht worden net als voldoende tijd om te fotograferen of een onderwerp om vast te leggen en om over te schrijven. Dat schrijven vond ik heel leuk om te doen merk ik. Had vroeger wel eens ambities om een roman te schrijven. Ben denk ik toch meer van de korte(re) verhalen. En een vervolg op wat ik nu gedaan heb zit er waarschijnlijk wel in. Een paar nieuwe onderwerpen heb ik in ieder geval al. Wat dat betreft zijn je eigen herinneringen natuurlijk een haast onuitputtelijke bron.


 

Ik heb voor dit mentoraat een aantal dingen bijeengebracht die ik wilde uitproberen en/of die me leuk leken te combineren. Zoals fotograferen en een fotoshow maken, dat had ik al wel vaker gedaan. Maar het dan vervolgens vullen met eigen praatjes (in geschreven en gesproken woord) is toch wel een stapje verder. Ook ben ik bewust met het onderwerp en het fotograferen bezig geweest. Heb ik mij minder laten leiden door wat er toevallig voor mijn lens verscheen. Zo heb ik een afspraak in een snoepwinkel gemaakt om daar te mogen fotograferen. En in het net leeggekomen huis van een collega, om de beelden te kunnen maken die ik nodig had voor een van de verhalen.
Die verhalen zijn een mengeling van heel persoonlijk en - naar ik hoop - ook wat meer universeel karakter. 

Het mentoraat nadert haar einde met de expositie. Er is een prachtige poster gemaakt, uitnodigingskaarten zijn gedrukt en onder familie en vrienden verspreid. Op Facebook en Twitter wordt het volop door ons gepromoot. We verwachten inmiddels een aardige menigte, leuk.
Want het wordt gewoon een prachtige bijeenkomst. Daar wil je bij zijn ;-)
En de realiteit is waarschijnlijk ook dat na een opening het aantal bezoekers daarna snel zal teruglopen. (Laat dat je niet weerhouden op een ander moment toch even te komen kijken, en als je het aankondigt probeer ik aanwezig te zijn)

De laatste loodjes.
Ieder van ons is druk zijn/ haar expositiemateriaal voor elkaar te krijgen. Ook hier een verscheidenheid aan presentaties en materialen. Ik ben echt heel erg benieuwd naar het geheel zo meteen.
Op vrijdag 7 december gaan we de expositieruimte samen inrichten.


 

Ik heb mijn foto's eergisteren binnen gekregen en het kriebelt nu ze expo-gereed te krijgen. Spannend ook want heb ik wel genoeg opplakmateriaal? En had ik niet beter die foto wel/niet kunnen laten afdrukken? En .........!?  
Het handigste zou zijn geweest het geheel traditioneel in passe-partout en lijsten te tonen. Maar waarom makkelijk doen als het anders kan ;-)), dus heb ik 5mm dik foamboard en foto's in het formaat 30x30 13x18 en 50x20 om mee te stoeien.
Ook ben ik bezig met de afronding van de 4 fotoshows die het geheel begeleiden. Zoek ik nog naar een oplossing die op een goede manier aandacht te geven bij de expositie. Tijdens de opening afspelen met misschien wel 100 aanwezigen in de ruimte is wat mij betreft geen optie.
Dus denk ik aan Youtube, QR-codes en visitekaartjes in aanvulling op al het al eerder genoemde. Ja, je leest dat het nog wel wat voeten in de aarde heeft. Het voordeel is dat ik het leuk vind om hier mee bezig te zijn, dat scheelt natuurlijk.

Ik weet nu al dat er een aantal mensen aanwezig zullen zijn die ik alleen ken via de digitale contacten op bijvoorbeeld Facebook en in het verleden via Zoom.nl. Deze en andere mensen ontmoeten is een heel leuk bijeffect van zo'n expositie. Wellicht zien we elkaar op 9 december bij de opening van de expositie.

Ik sluit dit blog af met een link naar een van de eindresultaten, mijn fotoboek. Via deze link (<- klik) word je geleid naar de site van Blurb waar ik het heb laten drukken.
En vooruit: hier nog een link 
(<- klik) naar een fotoshow van een van de verhalen. In mijn vorige blog staat overigens nog link naar de fotoshow bij het verhaaltje over muziek.

Onze mentor Peter van Tuijl verwoordde de aanstaande expositie op zijn eigen blog (<- klik) o.a. op de volgende wijze en mooier dan dat kan ik het niet zeggen:

''Misschien nog wat vroeg voor een surprise. Maar als de goedheiligman net weer zo'n beetje huiswaarts is gekeerd, opent de HENGELOSE HAFV haar deuren voor een expositie in CREA (Esrein 9, Hengelo).
De opening is zondag 9 december om 14.30 uur. Een bijzonder expositie belooft het te worden. Gisteravond (maandag 5 nov, rvdp) was de laatste avond van het mentoraat dat ik in die club heb mogen begeleiden. Dus toen kwam ieders eindpresentatie op de tafel. En natuurlijk kende ik door de afgelopen vijf bijeenkomsten het werk al wel maar als je dan zo'n totaalpresentatie bij elkaar ziet dan is het echt smullen. Met name is het prachtig te zien hoe iedereen een geweldige verdieping in het werk heeft weten aan te brengen. Fotografie is iets vertellen, vertellen wat je boeit of bezig houdt, verhalen vertellen, statements plaatsen. Fotografie is vooral je persoonlijk uitdrukken. Bij elke fotograaf uit het mentoraat ervaar je de betrokkenheid met het thema dat uitgewerkt is. Bovendien overstijgen ze menige fotoclub ook door de professionele wijze waarop ze het werk in de CREA-ruimte gaat exposeren. Ik verklap er niks van, je moet daar echt zelf naar gaan kijken. En ik verzeker je, je krijgt er geen spijt van.''

 

Hopelijk tot ziens!

Chantal

25 november 2012

Beter 'maar' 6 goed uitgewerkte verhaaltjes, dan 10 flodders!! Leuk om je enthousiasme door je verhaal heen te zien druipen en super jammer dat Hengelo zo'n enorm eind van Eindhoven vandaan ligt, want ik zou er heel graag bij willen zijn; bij de opening...


Rob

26 november 2012

Helemaal waar van die verhaaltjes Chantal, en het knagen duurde dan ook niet lang hoor! En inderdaad jammer dat veel interessante dingen vaak op (te) grote afstand plaatsvinden. Het is helaas niet anders. Dank voor je reactie weer, altijd gewaardeerd.


Reageer op dit bericht